Podróż siódma – Stanisław Lem, Jon J. Muth - KOSTNICA - POZORNIE MARTWA STREFA || Kostnica.Com.PL

Podróż siódma – Stanisław Lem, Jon J. Muth

JAK IJON POMÓGŁ IJONOWI

Stanisław Lem to bezwzględnie najlepszy polski fantasta wszech czasów i jeden z najwybitniejszych rodzimych autorów w ogóle. Nawet jeśli taki gigant literatury, jak Philip K. Dick uważał, że ktoś tak różnorodnie i doskonale piszący, jak Lem po prostu istnieć nie może – co tylko potwierdza jego wielkość. Aż dziw więc, że powstało tak niewiele komiksowych adaptacji prozy naszego rodaka. Najnowsza z nich, „Podróż siódma”, wydana z okazji faktu, że rok 2021 to rok Stanisława Lema, to kawał bardzo udanego komiksu, który ma swój klimat i ciekawie oddaje charakter pierwowzoru.

Ijon Tichy, astronauta, kosmiczny obieżyświat i poszukiwacz przygód, przeżył już wiele niezwykłych sytuacji. I jeszcze wiele przed nim. Ale to, w co wpakował się teraz, wydaje się sytuacją bez wyjścia. Gdy pędzi przez kosmos, jego statek ulega awarii. Ijon nie może lecieć dalej, nie może wezwać pomocy, a sam nie jest w stanie naprawić usterki, a nikogo poza nim nie ma na pokładzie. Nikogo? Szybko przekonuje się, że jest z nim jeszcze jeden Ijon Tichy. I kolejny. I kolejny. Jak to możliwe? Uwięziony w swoistej pętli czasoprzestrzennej, dzielny astronauta postanawia wykorzystać sytuację i sam ze sobą dokonać naprawy. Ale czy uda mu się wyrwać z sytuacji, w jakiej się znalazł?

Twórczość Lema po raz pierwszy poznałem lata temu, jeszcze w szkole podstawowej, kiedy to na lekcjach czytaliśmy fragmenty „Podróży pilota Pirxa”. Byłem nimi urzeczony, ale do prozy autora wróciłem dopiero lata później, w dorosłym życiu, kiedy kupiłem „Dzienniki gwiazdowe” i dałem się zachwycić przede wszystkim właśnie „Podróży siódmej”, pełnej fantastycznych pomysłów, świetnego stylu i niesamowitej wyobraźni. Cieszę się więc, że to właśnie ta historia została przeniesiona na komiksowy grunt.

Nie jest to oczywiście pierwszy ani jedyny lemowski komiks. Jakiś czas temu mogliśmy czytać album „Niezwyciężony” Rafała Mikołajczyka, ale dzieło Mutha robi większe wrażenie, niż on. Muth, którego znamy z „Moonshadow”, „Silver Surfera” czy „Havok i Wolverine”, pokazał się od najlepszej strony, tworząc album prosty graficznie, ale znakomicie pokolorowany, dzięki czemu wpada w oko i ma swój świetny klimat. Fabularnie rzecz też sprawdza się dobrze, bo autorowi udało się świetnie przenieść oryginał na nowe medium.

W skrócie, kawał dobrego komiksu i dobrej adaptacji zarazem. Dla fanów Lema i tych, którzy go nie znają. Ładnie wydany, w dobrej cenie, wart jest poznania i polecenia. Wciąga, intryguje, ma przyjemny klimat, a przy okazji potrafi rozbawić i pokazać siłę wizji Lema. I pewnie zachęcić niejednego do poznania jego prozy. A warto. Jak będzie Wam mało, sięgnijcie po takie dzieła, jak wspomniane „Dzienniki gwiazdowe” czy zekranizowany „Kongres futurologiczny” z przygodami Ijona Tichy’ego, a potem po kolejne, bo świat Lema jest wielki i wspaniały i nie znać go to wstyd.

Michał Lipka

Share

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.